Po zrekonstruowaniu twarzy wykonywana została forma, do której można było odlać twarz z silikonu w kolorze skóry. Następnie twarz jest dalej pigmentowana, aby uzyskać w pełni realistyczne wrażenie i odcień. Włosy są wprowadzane pojedynczo bezpośrednio do silikonu. Dzięki wspaniałemu stanu zachowania mumii, możliwe było odtworzenie długości włosów i fryzury. Rekonstrukcja została uzupełniona o ręcznie tkany i barwiony szal i nakrycie głowy ñañca wykonane przez tkaczki z Chinchero z Centro de Textiles Tradicionales del Cusco. Zajmują się one tradycyjną produkcją tekstyliów, przekazując sobie wiedzę z pokolenia na pokolenie.

Rekonstrukcja została po raz pierwszy zaprezentowana w trakcie otwarcia wystawy „Capacocha. Podążając za bogami Inków” finansowanej z środków Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego która została zrealizowana ze środków „Umiędzynarodowienie badań prowadzonych przez Stacje archeologiczne Uniwersytetu Warszawskiego”. W trakcie wystawy zaprezentowano 8 plansz wielkoformatowych dotyczących wyników najnowszych badań rytuału capacocha realizowanych przez polsko-peruwiański zespół. Kopie 3D mumii i zabytków z kolekcji muzealnej wyświetlane były w formie hologramów i na ekranach. Cześć z nich została także wydrukowana. Zwiedzający mogli także odbyć wirtualną pielgrzymkę śladami capacochy, udając się pozostałościmi inkaskich dróg do tambos (ostatnich stacji przystankowych) na stokach Chachani, Misti i Pichu Pichu za pomocą okularów VR. Wystaw była prezentowana w Arequipie i Cusco (Peru) oraz Warszawie, Wrocławiu i Gliwicach (Polska).