Multidyscyplinarne badania mumii i szczątków ludzkich obejmuje 16 osobników odkrytych w trakcie wypraw Johana Reinharda i Antonio Cháveza w latach 90-tych na szczytach wulkanów Ampato, Misti, Pichu Pichu i Sara Sara w południowym Peru. Stanowią one dziś nieocenione źródło wiedzy nie tylko na temat Imperium Inkaskiego ale także warunków życia i starożytnych chorobach.

Stan zachowania szczątków był zróżnicowany i zależał od miejsca pochówku oraz procesów zachodzących po złożeniu ciała. Poziom mineralizacji kości u dzieci jest na ogół niższy niż u dorosłych. W rezultacie, w kontekstach archeologicznych zachowanie szczątków dzieci jest zazwyczaj słabe. W przypadku ofiar z wulkanów Misti, Pichu Pichu, Ampato i Sara Sara, na stan ich zachowania wpłynęły dodatkowe procesy tafonomiczne oraz czynniki klimatyczne. Naturalne warunki w niektórych przypadkach doprowadziły do całkowitej degradacji tkanek miękkich (Misti), podczas gdy w innych umożliwiły ich doskonałe zachowanie (Ampato), co pozwoliło na przeprowadzenie zaawansowanych analiz laboratoryjnych.

Szkielety zbadano podczas tradycyjnego badania antropologicznego w przypadku osobników złożonych w ofierze na Misti i Pichu Pichu. Mumie z Ampato i Sara Sara zbadano przy użyciu tradycyjnej radiografii i tomografii komputerowej. Pozwoliło to zbadać nie tylko szkielety, ale także tkanki miękkie i narządy wewnętrzne.

Najnowsze wyniki badań można śledzić w zakładce Publikacje.